15 Ağustos 2014 Cuma

Pişmanlık

Pişmanlık bende çoğu zaman vicdan azabına yol açar. Genellikle ottan boktan sebepler yüzünden vicdan azabı çeker üzülürüm sürekli. Tabi kapı gibi sebeplerim de var oraları karıştırmayalım şimdi.
  Bir yaş günü daha.. Geçen bir yıl ne yaptım ? diye kendine sorma günü. Bir dahakine kadar ne yapıcam ? Hangi yanlışı bir daha yapmamalıyım ? gibi ciddi sorularla yüzleşme günü. Her gün yaptığım gibi susup umursamama ya da yalandan bir gülüş atıp evet hı hı diyemiyosun bu sorulara. Sabahın 10u olmasına rağmen uyuyamıyosun tersine. Çünkü 1 yılın hatırlamak istemeyeceğin kadar iğrenç geçmiştir. Bunları ben mi yaşadım ? diye sorduğum bir yıl. Hatta tartarsak en berbat yıl olarak ağır basar. Evlatlıktan reddediyorum geçen yılı :) Böyle bir zamanda mesela beni alın bir karikatürün içine atın. İnsanlar bakınca en azından gülümsesinler. Böyle devam edemez çünkü evet unutamıyorum ama kötü şeyleri. Sürekli üzülmek çok yorucu. Bir film vardı hani kızın biri hafızasını sildiriyodu, hiç öğrenemedim ismini neyse işte oraya da atabilirsiniz beni mutlu olurum çok. Zor ya yetişkinlik sorumluluk benim gibi üşengeç biri için. Böyle bi de saçma sapan bi gelecekten endişelenme var yapabilecek miyim, doğru seçimleri mi yaptım, vs vs saçma sapan tedirginlikler.. Sabrımı ve bütün enerjimi emen sorular.. Bütün bunlara nerden geldiğimi merak ediyosunuz dimi etmiyosanız da yazar benim duymak zorundasınız bataktan geldik arkadaşlar evet geçen yıl batak oynamayı öğrendim sınav senesi o kadar eğlenciliydi ki test çözerek değil batak oynayarak sabahladım ilk. Dershaneden kaçıp batak oymadım hatta iş 5 liralık plastik kart almaya kadar gitti bunları seviyorum çok güzeldi çok eğlenceliydi asla unutmıyacağım türden şeylerdi. Doğum günü çocuğu olmama rağmen bugün bütün eller berbat geldi güzel gelen elleri de bastırdı pislikler neyse arkadaşlarımı çok özledim ama bu sefer de alışılmadık bir şekilde ailemi özlicem sanırım çok uzun zamandır olmadığı kadar birlikte vakit geçirdik çünkü zaten bir sürü masrafa soktum istanbulu yenicek miyim bilmem ne falan filan yine başladım sorun üretmeye ben uyuyum en iyisi buraya kadar okuduysanız siz de gidin uyuyun mal mısınız niye bu b.ktan yazıyı okudunuz diğelerine göre berbat zaten yarın okuyunca beğenmezsem hemen ortadan kaldırırım merak etmeyin he pardon feyzadan başkası okumuyodu dimi gülüm haber ver kaldırırım seviliyosun öptüm :)

10 Ağustos 2014 Pazar

Son Dakika Haberi

Bir varmış bir yokmuş evdeki çocuklar okuldan çıkmaları ile babalarının işten dönmeleri arasındaki sürede tv izlerlermiş. Ben hariç. Çünkü ben her şeyi çabucak unutan bir insanım. Eğer ödevimi akşama bırakırsam ertesi gün okulda küçük düşerdim yani diğerlerinden farklı olarak okuldan çıkınca ödev yapar babam gelince de haber izlerdim. Uyumadan önce belki 1 saat çizgi filme vakit bulurdum. Bu da ikinci 4'te oldu. İlk 4'te tv yoktu evde çünkü taşınırken çanak düştü ve uzun süre almadılar. Babamın getirdiği filmleri annemden habersiz izlerdik. Bu sayede şuanki film kültürüm-aşkım oluştu ve hiç şikayetçi değilim.
 Habere ilk böyle başladım sonra lisede eşit ağırlık seçince mimarlık planlarım suya düştü ve hukuk okumak için gündemi takip etmeliydim. Çoğu yaşıtımdan farklı olarak önüme haber çıkınca oflayıp kanal değiştirmedim. Siyaset bi rezillikti ama dinledim şimdiyse tabi ki son dakika golü atarak iç mimarlık yolunda ilerliyorum. Onca kafa şişmesi boşuna mıydı diyosunuz ben de kendime sordum ve bu soru sonucu bu blog yazılıyor ama tabi ki hayır bence insanın yaşadığı zaman içinde kendi ülkesinde neler olup bittiğine kulaklarını tıkaması hangi işi yapıyor olursa olsun kabul edilemez hele demokrasi ile yönetilen bi ülkeyse asla. Sonuçta yaptığımız her seçimin sonucu bize sorulacak. Peki siz iyi misiniz kötü mü? Yoksa iyi olduğunu zanneden kötülerden misiniz ?
  (4+4+4 ülkemizin eğitim sistemidir. Yazıda geçen 'ilk 4' deyimi buna istinaden söylenmiştir. )   :)

3 Ağustos 2014 Pazar

İstanbul Aşkı

Sevgili Feyza
 Adı geçen arkadaşı severim bunu böyle bilin. Kendisiyle hayallerimiz vardı bazısı gerçekleşmeyen hayaller ama olsundu gerçekleşenlere şükretmek lazımdı. Bunlardan ikisi istanbulda üni kazanıp ev tutmak. Birincisi oldu ikincisi de olur inşallah. Ve bu bir hayal oluğuna göre beklenmedik bir şey değildi. Ve hayallerin gerçekleşmesi korkulacak bir şey değildir. Tam tersi mutlu olunacak bir şeydir. Belki de heyecanlınacak bir şey zaten bu hayatta heyecanlandığın şeyler azdır bunlar hayata devam etmemizi sağlar. Bi de heyecanlanıcak bi oğlan çocuğu bulsak her şey yerine oturucak tabi önce eğitim... Kovboy filmlerini sevmem ve şuan izliyorum o yüzden tadım kaçtı yazamıcam iyi geceler :)

1 Ağustos 2014 Cuma

Sinir krizleri

Hepimizin hassas olduğu konular vardır hrpimizin bir çemberi vardır dışına çıkılmaması gereken en küçük bi şeyde dönüşüm geçiririz ben de o durumu yaşadım yaşıyorum aradığım şeyi bulamamak benim kırmızı ışığımdır asla olmaması gereken bi şeydir hapsedilmesi gereken bi canavar oluyorum zaman geçtikçe çölde 24 aç susuz saat geçirmiş birine dönüşüyorum ya da boğulan bi insanının son çırpınışlarını yapıyorum şu an o saatlerdeyiz inşallah aradığımı bulurum da bu işkence bi son bulur